Rozeknöpkes

 

Er waren eens…………..”De Rozeknöpkes”.

De Rozeknöpkes was een van de mooie verenigingen die Sanderbout rijk is geweest. De bloeiende carnavalsvereniging werkte aanstekelijk zodat in november 1961 een aantal echtgenotes van de raad van elf de hoofden bij elkaar staken om een eigen vereniging op te richten. De eerste jaren van hun bestaan konden de Rozeknöpkes zich financieel niet veel permitteren. Volgens de overlevering bestonden de inkomsten voornamelijk uit het statiegeld dat ze terugkregen van de lege flessen.

De opbrengst was echter niet zo hoog zodat men noodgedwongen als Äuwt Wief” mee moest lopen. Toch werd er blijkbaar goed gespaard want na een paar jaar konden ze zich al een kostuum permitteren, waarbij ze een grote flatteuze hoed maakten met een grote veer.In de loop der jaren is dat uniform natuurlijk enige malen vervangen, maar altijd bleef de grote veer om de bol van de hoed zodat iedereen wist dat de Rozeknöpkes in aantocht waren.

Vele jaren trokken zij mee in de grote optocht van Sittard en haalden daarbij heel wat mooie prijzen naar Sanderbout. Dat kwam niet alleen door de mooie kleren die ze altijd droegen maar vooral door de manier waarop ze de optocht liepen. Ze liepen niet gewoon mee, nee ze speelden de rol die bij de uitbeelding hoorde. Ze vonden dat toneel spelen bij het lopen van een optocht hoorde.

Toch is het niet alleen de carnaval waarvoor de Rozeknöpkes zich altijd deden inzetten. Er werd nooit tevergeefs een beroep op hun gedaan. Eén van de hoogtepunten van het jaar was de zitting die de Rozeknöpkes vanaf 1964 jarenlang organiseerden voor de ouden van dagen. De zitting begon om 20.11 uur maar om 18.30 uur stonden er al lange rijen voor de Barbarazaal die al de jaren dat de zitting door hun georganiseerd werd afgeladen vol was. Helaas zijn er veel Rozeknöpkes niet meer onder ons maar toch mogen we niet vergeten wat zij al die jaren voor de gemeenschap van Sanderbout betekend hebben.

Een persoon die vele jaren het verenigingsleven van Sanderbout in de gaten en een warm hart heeft toegedragen was Frenske Appelmans die ook wel bekend stond als Frenske van Zitterd. Menig gedicht publiceerde hij als huldeblijk aan de Sanderboutse Carnaval.

Natuurlijk schreef hij over de dames van Rozeknöpkes ter gelegenheid van hun hun 2 maal 11-jarig bestaan een prachtig gedicht. Hier onder staat het gedicht over de Rozeknöpkes als eerbetoon aan deze dames zodat ze in onze herinnering blijven voortbestaan.

 

De Rozeknupkes 2 maol 11 jaor

 

Is den tied zo ras vergange,

Sjteit me deze maondj al klaor,

’t Jublei-em te gaon viere,

Van die twee en twintig jaor.

 

Gekke-werk kent me ’t nuime,

Dao-veur höbbe zie gezörg,

Want veur de bejaorde-zitting,

Sjtonge zie die jaore börg.

 

Dao woort get biej-ein gelache,

Want me koos zich ongerein,

Oet de ton koume de nuujt-jes

, En ’t leip wiej eine trein.

 

Lies Maessen houw hiej de leiding,

Jao, ma Schumans gluif ’t vriej,

Nel van Tilborg en vrouw Hermans,

Twee en twintig jaor d’r biej.

 

Dien wille veer neit vergaete,

Leendert, dao dit ech niet kan,

Marjo Nacken is te nuime,

En van zelf Ai Engeman.

 

Ach en twintig jannewarie,

In den Tempel wiej gezag,

Geer waert om ein handj te gaeve,

Hiej om zeeve oer verwach

 

FRENSKE VAN ZITTERD

 Copyright © 1963-2018 Stichting Wijkblad Sittard Tussen de Rails. All Rights Reserved.